Mleko i marchewki Drukuj Email
Tridandiswami Śri Śrimad Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża
Darszan na lotnisku, Vancouver Kanada, poniedziałek 21 Kwietnia 2008 r.

[Lola dasi:] Opowiedziałeś nam o rozrywce, w której mleko w naczyniu zastanawiało się: "Jak mogę służyć Krysznie?" Tak więc zrozumieliśmy, że na Goloce Wryndawanie mleko jest świadome. Moje pytanie więc brzmi: kiedy mleko staje się rasagulami (pewnymi indyjskimi słodyczami), by każdy z chłopców pasterzy zjadł jedną rasagulę? W jaki sposób możemy zrozumieć, że mleko jest wieczne?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kiedy Śri Kryszna jadł rasagulę, ona wchodziła do Jego ust i do jego żołądka, tam stawała się wieczna. Cokolwiek Kryszna je, wszystkie te rzeczy są wieczne. Czy rozumiesz?

[Wielbiciel:] Nie.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kryszna jest wieczny i we Wryndawanie wszystko jest wieczne. Więc Kryszna zjadł rasagulę i zatrzymał ją w żołądku. Jeśli on może posiadać cały świat w Swoim brzuchu, to czemu miałby nie móc zatrzymać tam rasaguli?

[Wielbiciel:] Czy ta rasagula wiecznie pozostaje świadoma?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Wszystko w Krysznie jest świadome.

[Wielbiciel:] To jest niepojęte.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Tak.

cintamani-prakara-sadmasu kalpa-vrksa-
laksavrtesu surabhir abhipalayantam
laksmi-sahasra-sata-sambhrama-sevyamanam
govindam adi-purusam tam aham bhajami

[Wielbię Govindę, pierwotnego Pana, pierwszego przodka, który opiekuje się krowami i spełnia wszystkie pragnienia, w siedzibie zbudowanej z duchowych klejnotów, otoczonej milionami drzew pragnień, (gdzie) setki i tysiące bogiń lakszmi lub gopi służy Mu zawsze, z wielkim szacunkiem i miłością. (Brahma-samhita 5.29)]

[Wielbiciel:] Myślę, że to jest jedna z tych rzeczy, które możemy zrozumieć, tylko kiedy będziemy na Goloka Wryndawana.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kiedy się tam udasz, będziesz w stanie to zrozumieć.

[Ramaczandra dasa:] Więc my również nie zrozumiemy tego. My więc tylko zrozumiemy Krysznę, nie będziemy zdawać sobie sprawy z tego jak wszystkie te rzeczy się dzieją.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Cały świat znajduje się w brzuchu Kryszny. Wszystkie osoby i wszystkie żywe istoty są tam obecne, lecz one wszystkie są wieczne. Więc rasagula jest również wieczna.

[Wielbiciel:] Rasagula wcześniej była mlekiem. Czy ona nie staje się inną żywą istotą kiedy staje się rasagulą?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kryszna może przyjąć wiele form. Jego siedziba również może przyjąć wiele form. Jego towarzysze mogą również pojawić się i przyjąć wiele form. Więc czemu mleko nie mogłoby przyjąć wielu form?

[Wielbiciel:] Gurudewa, na lotnisku w Hong Kongu, tuż przed odlotem, wyjaśniałeś typy służby wykonywanej przez czystych Wisznuitów (Waisznawów) Gaudjia, kiedy oni są z Ćajtanją Mahaprabhu w Navadwipie (wiecznej siedzibie Mahaprabhu, która zamanifestowała się w tym materialnym świecie). Przypuszczam, że kiedy staniemy się doskonali to udamy się tam do Nawadwipy, aby spotkać się z Mahaprabhu i służyć pod przewodnictwem jego towarzyszy.

Odnośnie Swetadwipy (wiecznej siedziby Mahaprabhu - wiecznej Nawadwipy, która zamanifestowana jest w świecie duchowym, w królestwie Goloka Wryndawany), czy jest jakaś różnica w tym, co robią tam wielbiciele? Pytam ponieważ tam nie ma potrzeby pisania książek na Swetadwipa-Goloka. Tam nie ma potrzeby aby nauczać innych.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Będziesz tam towarzyszem Śri Ćajtanji Mahaprabhu i będziesz tam służył jak Śri Gadadhara Pandit, Śri Swarupa Damodara i Śri Raya Ramananda. Będziesz tam służył pod ich przewodnictwem.

[Wielbiciel:] Co oni tam robią? Co robi Śrila Rupa Goswami?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Oni robią tam wiele rzeczy.

[Wielbiciel:] Tam na Swetadwipie? Ponieważ powiedziałeś nam na lotnisku w Hong Kongu, że oni piszą książki i ustanawiają Jego misję...

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Co Gadadhara Pandit robi w rozrywkach Ćajtanji Mahaprabhu w Nawadwipie?

[wielbiciel:] Kirtana?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Nie. Tutaj, w tym świecie - w Nawadwipie.

[Wielbiciel:] Oni wielbią Tota-Gopinatha i naucząją Śri Ćajtanję Mahaprabhu o rozrywkach Radhiki.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Co Gadadhara Pandit robi z Mahaprabhu w Nawadwipie? On jest zawsze z Mahaprabhu. Więc pod jego kierunkiem i pod przewodnictwem innych takich jak On, będziesz coś robił. Jest tak wiele rzeczy do robienia.

[Wielbiciel:] Na przykład jakich? Nigdy o nich nie słyszeliśmy.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] One są nieskończone.

[Wielbiciel:] Czy mógłbyś podać kilka przykładów tych nieskończonych rzeczy, które oni robią na Swetadwipa (w Nawadwipe na Golokce)?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Gadadhara Pandita jest jak przyjaciel. On jest z Mahaprabhu i służy mu na tak wiele sposobów.

[Wielbiciel:] Coś gotuje, karmi....

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Nie gotuje.

[Wielbiciel:] A co jeśli chodzi o Rupę Goswamiego? Co on robi?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] On żartuje, czasem zadaje pytania o podwójnym znaczeniu (slesha) i bardzo głębokim znaczeniu. Co robi Śri Raya Ramananda?

[Wielbiciel:] W Gambhira, on śpiewa pieśni i inspiruje nastroje Pana. W Godawari on jest...

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Co robi Śriwasa Pandit?

[Wielbiciel:] On wykonuje kirtana i gości Go (Ćajtanję Mahaprabhu)...

[Ramaczandra dasa:] Śriwasa Pandit gloryfikuje Lakszmi, a Swarupa Damodara udaje, że argumentuje z nim. [To jest szeroko rozwinięte i rozpisane w Ćajtanja-ćaritamrita, Madhja-lila, rozdział 14, wersety 202-215.] Ten rodzaj rozrywek wciąż ma tam miejsce.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Będziesz miał tak wiele nieskończonej służby do zrobienia tam.

[Wielbiciel:] Co śrila Rupa Goswami robi tam na Swetadwipa?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] On robi to, co ma do zrobienia. Gloryfikuje Mahaprabhu i gra (odbywa rozrywki, zabawy ? ang. słowo play) tam z Nim.

[Wielbiciel:] Gra (odbywa rozrywki)?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Co on będzie robił?

[Wielbiciel:] Czy on nie uważa się za ucznia?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Wszyscy towarzysze Pana Czaitani mają tam z Nim rozrywki (grają, bawią się ? ang słowo play).

[Wielbiciel:] Co masz na myśli mówiąc rozrywki (ang. słowo play)? Żartowanie, rozmawianie, śpiewanie i tańczenie? Nad jeziorem Indradyumna-sarowara w Dżagannath Puri, oni wszyscy tam żartowali? Adwaita Aczarja i Nitjananda Prabhu oraz inni, oni wszyscy tam żartowali i plaskali się wodą?

[Śrila Narajana goswami Maharadża:] Jak przyjaciel służy swemu przyjacielowi? Jak? Jak chłopcy pasterze służą Krysznie?

[Wielbiciel:] Poprzez granie w gry, żartowanie, rzucanie wyzwań sobie nawzajem na udawane walki.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Jest tak wiele rzeczy w rozrywkach Ćajtanji Mahaprabhu, które mogą robić.

[Wielbiciel:] Och, jako przyjaciele - nie jako uczniowie.

[Ramaczandra dasa:] Kiedyś powiedziałeś, że Nawadwipa jest madhurja-dhama (siedzibą słodkich, podobnych do ludzkich rozrywek). Zapytałem jaka jest pozycja Rupy Goswamiego, ponieważ nie słyszeliśmy aby on był w Nawadwipie. Widzieliśmy, że jest on w Puri...

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Na Swetadwipie, wszystkie rozrywki Mahaprabhu mają miejsce w różnych oddzielnych częściach.

[Wielbiciel:] Pewnego razu powiedziałeś, że Mahaprabhu cieszy się nastrojem Śrimati Radharani, a Rupa Goswami i inni Jego towarzysze wspierają Go w tych działaniach. Co robi Śrila Rupa Goswami oraz ci, którzy są w jego linii, aby wspierać nastrój Mahaprabhu na Swetadwipie? Czy poprzez śpiewanie i tańczenie z Nim oraz przez rozmowy o Radharani i Krysznie...?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kiedy Mahaprabhu robi kirtana oni wszyscy przyłączają się do kirtana i robią wiele różnych rzeczy.

(Czas wsiadania do samolotu)

[28 kwiecień 2008 r. Toronto fragment z porannego spaceru.]

[Trilokanatha dasa:] Wczoraj dostaliśmy e-mail od wielbicielki, która robi ciastka marchewkowe i rozprowadza je jako prasadam. Ona zastanawia się, czy tylko tych indyjskich marchewek nie powinniśmy jeść? Północnoamerykańskie marchewki są pomarańczowe, a nie czerwone, więc ona zastanawia się, czy też nie powinna ich jeść, czy może są one w porządku?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Jest dwa rodzaje marchwi. Jedne są ciemno czerwone, a inne są pomarańczowe. Pomimo tego, że nie spożywamy żadnego z tych dwóch typów marchwi, to pozwoliłem wielbicielom z zachodu jeść te pomarańczowe, ponieważ one nie są jak krew. Czerwone marchewki są jak krew, więc nie powinni ich jeść. Ale my nie jemy żadnych z nich. Wielbicielom z zachodu i tym z Delhi pozwoliłem jeść te pomarańczowe.

[(Następnego dnia)]

[Trilokanatha dasa:] Gurudewa, wczoraj rano powiedziałeś, że możemy jeść pomarańczowe marchewki, ale ty ich nie jesz. Więc powstaje pytanie, jak my możemy je jeść, skoro ty osobiście ich nie jesz? My ofiarowujemy bhoga (pożywienie) dla Radhy i Kryszny poprzez Ciebie. I to co pozostanie po ofiarowaniu, dostarczasz wtedy te resztki nam. Więc pytanie jest, jeśli ty nie jesz tych marchwi, to jak my możemy je jeść? Czy to będzie prasada?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Tak, to jest to pytanie.

[Późniejszy komentarz Trilokanatha dasa:] Kiedy drugiego dnia Gurudewa odpowiadał na moje pytanie, to cieszył się kiedy mówił, jak to powiedzieć, z tego, że zrozumieliśmy sedno problemu w sercu.

* Przypis końcowy (z hari-katha Śrila Maharadża z dnia 25 lutego 2002 z Australii)

[Sandżaja dasa:] Jest pewna historia o żonie bramina. Ona jadła kawałek mięsa krowy i część z tego mięsa zamieniła się w marchewkę, część zamieniła się czosnek, inna część w cebulę, a krew zamieniła się w czerwoną soczewicę. Czy ta historia jest prawdziwa?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] "Ona jest całkowicie prawdziwa. Tak więc nie powinniśmy jeść tych rzeczy. To co napisał Wjasadewa jest prawdą. Wjasadewa zna całą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. On posiada zdolność widzenia, jakie cechy są obecne w każdej żywej istocie. Na przykład, Bhagawad-Gita opisuje sattwikę (nastrój dobroci), tamasikę (nastrój ignorancji), radżasikę (nastrój pasji) oraz nirgunę (transcendentalną) naturę różnych osób, roślin, pokarmów, czynności, wiedzy, itp."

Następująca historia została opowiedziana przez sługę Śrila Narajana Goswamiego Maharadża, Śripad Madhavę Maharadża: [Amerykańscy naukowcy w swoich laboratoriach odkryli, że zarówno w czosnku jak i cebuli znajduje się 21 różnych szkodliwych (trujących) substancji, więc to nie jest niewinne jedzenie. W Satja-judze, mędrcy składali ofiarę z gomedhy (krowy) oraz z aswamedhy (konia), dla korzyści i dobrobytu całego wszechświata. Bardzo stara krowa lub koń musiał zostać złożony w ofierze, poprzez pocięcie na kawałki, które następnie umieszczane były w ogniu. Następnie Rśi recytowali mantry i to samo zwierze ożywało w pięknej i młodej postaci (w młodym ciele).

Pewnego razu, ciężarnej żonie mędrca, który miał wykonać ofiarę gomedha, bardzo silnie zachciało siej się jeść. Słyszała ona, że jeśli podczas okresu ciąży ma się pragnienie aby coś zjeść i się go nie zaspokoi, wtedy nowo narodzone dziecko urodzi się z wiecznym ślinotokiem z ust. To byłoby bardzo dokuczliwe dla obojga, dla matki, jak i dla dziecka.

Żonie mędrca bardzo zachciało się zjeść mięso, dlatego ona ukradkiem zabrała jeden kawałek (plaster) mięsa pochodzącego z ciała krowy, która była składana w ofierze. Ona ukryła to mięso i planowała aby je niedługo zjeść. Później, mędrzec kończył składanie ofiary oraz recytowanie wszystkich mantr, mających na celu aby krowa wróciła do życia. Jednakże, kiedy zobaczył on nową krowę, zauważył, że brakuje jej małego kawałka z jej lewej części ciała. Był bardzo zaskoczony, ponieważ to nigdy wcześniej mu się nie przydarzyło. Pogrążył się więc w medytacji i uświadomił sobie (zrealizował), że jego żona zabrała część mięsa, podczas wykonywania ofiary.

W związku z mantrami recytowanymi przez mędrca, w efekcie pojawiło się życie w tym kawałku mięsa. Żona mędrca również wtedy zrozumiała co się stało i szybko wyrzuciła to mięso. Wkrótce potem, z krwi tego mięsa wykiełkowała i wyrosła czerwona soczewica, czosnek wykiełkował i wyrósł z kości tego mięsa (zarówno czosnek jak i kości są białe), a cebula i marchew wyrosły z samego mięsa. W związku z tą historią, te warzywa nie są spożywane przez żadnego Wisznuitę (Waisznawę). To pożywienie (te warzywa) znajduje się w sile ignorancji.]

[Wielbiciel może zapytać: "Czemu nasz Śrila Prabhupada - Śrila A.C. Bhaktiwedanta Swami Maharadża zezwolił na jedzenie marchewek, jeśli są one takie złe? Odpowiedz, została łaskawie udzielona nam przez samego Śrila Prabhupadę, w Bostonie, w 1969 roku. Powiedział on, że: "Jeśli powiedziałbym wam o wszystkich zasadach i wytycznych, stalibyście się bardzo słabi (mdleli byście). Tak więc, podążajcie tymi zasadami, które wam dałem i utrzymajcie je w równowadze poprzez intonowanie Hare Kryszna." On zawsze mawiał, że podąża zasadami, które otrzymał od swojego Guru Maharadża, to wszystko po to, aby najpierw skłonić ludzi z zachodu do intonowania Hare Kryszna, a kiedy będą bardziej w tym ugruntowani, wtedy zasady i regulacje będą pojawiać się stopniowo.]

Doradcy redakcyjni: Svami B.V. Madhava, Brajanath dasa, i Prema-prayojana dasa 
Przepisywała: Janaki dasi
Maszynopisarz: Anita dasi
Sprawdzała: Krsna-kamini dasi
Redaktor: Syamarani dasi
Dodatkowi redaktorzy: Hariballabha dasi i Ratna dasi
Tłumaczył na j. polski: Kanhaiya Lal dasa